- Is er iets loos, Sir ? - Gisteravond, toen de wacht sliep...
Hou daarmee op.
Er zijn drie mannen gedeserteerd. Een van hen was Churchill.
U kijkt niet echt verbaasd.
Nee, ik kijk er niet echt van op.
Ik ook niet, als ik zie hoe mijn eerste officier zich gedraagt.
Kijk eens hoe u eruitziet.
U bent geen haar beter dan die inboorlingen.
Maar ook niet slechter.
Uw hersenen zijn oververhit geraakt door al die erotiek.
Ik gedraag me als een gezonde man.
Nee, als 'n beest.
Je zelfbeheersing verliezen is zogenaamd gezond.
Het is gezonder dan iemand die niets te beheersen heeft.
Mr. Christian, voor zonsondergang bent u op het schip.
- O nee. - Wat zegt u ?
Zei u nee ?
Goed, dan komt u nu meteen.
En u blijft aan boord.
U begeeft zich niet meer onder de inboorlingen.
En dat geldt voor alle bemanningsleden. Duidelijk ?
Mooi.
Kom maar op. Laat ze niet vallen.
Kom op, Purcell. Daarom zijn we hier.
En de volgende. Ga maar door.
Heel goed.
- Waar zijn ze ? - Dat weet ik nog niet.
We vinden ze wel.
Stommelingen.
Maak het nou niet erger.
Ga staan.
Dat gaat niet. Een akkevietje met de inboorlingen.
Weet u wat er op desertie staat ?
We zijn uit onszelf teruggekomen.
Je bent een beest, Churchill.
Jullie krijgen je straf als jullie weer opgeknapt zijn.
Mr. Cole, ga Dr. Huggan halen.
Sir, hier.
- Dood ? - Jawel, Sir.
Arme drommel. Begraaf 'm.
Wilt u dat regelen, Mr. Cole ?
Fletcher.
Ik kom afscheid nemen.
Je komt nooit meer terug, hé ?
Nooit meer.
- Ik moet gaan. - Nee.
Nog niet. Straks.
Kijken, Mr. Christian.
Hoeden af.
Breng ze naar beneden.
- We gaan, Mr. Fryer. - Tot uw orders.
Opzij.
Ingerukt.
Kom op, dit is zinloos.
Heren...
We hebben zo'n 27.000 zeemijlen voor de boeg,
de Straat van Endeavour en het Groot Barrière Rif.
De bemanning is gedemoraliseerd,
en zoals elke commandant moet ook ik accepteren,
dat ik daar in theorie verantwoordelijk voor ben.
Maar praktisch gezien bent u verantwoordelijk.
Mijn medeofficieren, die onbekwaam met deze crisis omgingen
en openlijk ongehoorzaam waren.
En misschien is dat ook wel mijn schuld,
omdat ik ten onrechte dacht dat jullie karakter hadden.
Maar...
De remedie is discipline.
En die zal ik ook weer opvoeren, waar dat noodzakelijk is.
Dat is alles. U kunt gaan.
U niet, Mr. Christian.
Laat maar.
Ga...
Smith, ga maar. En doe de deur dicht.
Je vindt me streng, hé ?
Kijk, ik zit al sinds mijn twaalfde op zee.
En ik heb gezien hoe prima kerels hun hart verloren aan die inboorlingen.
En dat is altijd fout gegaan.
Uiteraard begrijp ik de spanning...
Maar denk je nou toch eens in...
kan je zo'n vrouw mee naar huis nemen ?
Nee, natuurlijk niet.
Ze zijn anders dan wij.
Jij vindt me streng, maar je had iemand nodig die je op je plichten wijst.
Want je was jezelf niet meer.
Later zul je me dankbaar zijn.
Laten we het schip weer op koers zetten,
en verdergaan waar we gebleven waren.
Luister, Fletcher...
Luister naar me.
Ik wil dit vergeven en vergeten. Begrijp je wat ik bedoel ?
Is dat alles, Sir ?
- Ja, dat was alles. - Dank u.
U wil me spreken ?
Ja, dat klopt.
Het schip is smerig, Mr. Christian.
Kijk zelf maar.
Kijk. Vuil. Daar en daar.
En daar.
U leidde de schoonmaakploeg.
Maar het dek zit gewoon nog onder de korsten. Kijk. Het is 'n schande.
Roep ze maar weer terug:
En zorg dat alles blinkt: Is dat duidelijk ?
Vuil, Sir. Vuil. Nog steeds vuil.
- Kijk. - Ik zie alleen maar uw vinger.
Dit accepteer ik niet op mijn schip.
Duidelijk ? Trommel de schoonmakers maar weer op.
En boen het dek blinkend schoon.
Anders moet u boeten. Ik wil geen vieze varkens op mijn schip.
Is dat duidelijk ?
Varkens zijn nog schoner dan jullie.
Boen het dek schoon, anders kunnen jullie het schoonlikken,
als het niet anders kan:
We hebben een dief in ons midden. Ja, er is een dief aan boord.
En dat is spijtig, want daar moeten de goeden altijd onder lijden.
Gisteravond was deze ton tot aan de rand gevuld met kokosnoten.
En vanochtend... Kijk zelf maar.
Als de dief zich nu meldt, dan straf ik alleen hem en laat ik het erbij.
- Sir. - Hou je mond.
Ik spreek de bemanning toe. Wat denkt u wel ?
- Als de dief zich niet meldt... - Ik heb er een gepakt.
U ?
Ik had dorst en toen heb ik een kokosnoot gepakt.
Een kokosnoot, Mr. Christian ? Er is een dozijn weg.
Daar weet ik niets van.
Tenzij u liegt, is de rest gestolen door uw mannen, voor wie u het voorbeeld bent.
Mr. Cole, neem de spullen van Mr. Christians groep in beslag
- en zet ze op half rantsoen. - Jawel, Sir.
Dat is geen vlot maar een doodskist.
De stroming tussen het schip en dat eiland bedraagt 5 knopen.
Ik waag het erop.
Denk je dat wij er niet aan denken ?
Jij bent niet de enige die een vrouw achterliet.
Fletcher, de mannen zijn overal toe bereid.
Ned, probeer je me aan te zetten tot muiterij ?
Als ik jou was, zou ik het schip overnemen.
- Doe dat dan. - Als ik jou was, zei ik.
En dat ben ik niet.
Over het volgende heb ik lang en breed nagedacht,
en het resultaat is tweeledig.
Ten eerste wordt de reis korter,
en dat zullen jullie vast niet erg vinden.
En ten tweede, als we er tenminste in slagen,
wordt het een reis waar jullie later met trots op terug zullen kijken.
We varen naar Jamaica om Kaap Hoorn heen.
U vermoordt ons.
Wat zeg je, Adams ?
De vorige keer werd de Hoorn bijna onze dood.
Vervloekt. Spreek me niet tegen.
Mr. Cole, breng hem naar beneden.
Morgen komen we bijeen om zijn straf te aanschouwen, wegens opstandig gedrag.
Breng hem naar beneden.
Mr. Fryer, sla hem in de boeien.
We zouden om de wereld varen.
En dat doen we ook, ter meerdere glorie van ons allen.
Is dat duidelijk ?
Dank jullie wel.
Ingerukt.
Binnen.
- Kan ik u even spreken ? - Is het belangrijk ?
Dat denk ik wel.
Hou 't kort.
William, Kaap Hoorn...
"William" ? Niet "Sir" ? Niet "commandant" ?
"William" ?
De mannen willen niet.
Voeren zij het bevel ?
- Wel als je doorzet. - Wat zeg je ?
De mannen voeren het bevel ? Is dat een dreigement ?
- Nee, een waarschuwing. - Wordt er gemord ?
Nee, ze zijn bang.
Om Kaap Hoorn is de makkelijkste weg, dus dat doen we.
Nog meer ?
- Geef hem niet de zweep. - Hij was opstandig.
En laf. Hij maakt iedereen bang.
Dat doe ik niet, dat doet hij.
Daarom krijgt hij met de zweep en varen wij om Kaap Hoorn.
Bent u bang voor de Hoorn, Mr. Christian ? Bent u ook 'n lafaard ?
Geen doden.
- Alleen Bligh. - Geen doden.
We zetten hem in een sloep.
Christian neemt het schip over. Doe je mee ?
We nemen het schip over. Kom op, sta op.
Wakker worden.
Stil. Christian neemt het schip over.
We nemen het schip over. Doe je mee ?
Wakker worden, Fryer.
- Hallo, Fryer. - Opstaan.
Mr. Bligh, opstaan.
Opstaan.
Ga staan.
- Wat heeft dit te betekenen ? - Bind 'm vast.
Wat is dit ? Christian ?
- Mr. Cole. - Kop dicht.
- Vuile lafaard. - Kom, naar het dek.
Mr. Cole. Jij krijgt de strop, Ellison.
Mr. Nelson ?
We hebben het schip overgenomen.
We hebben Bligh. Naar het dek.
Dansen.
- Rustig aan. - Dansen.
- Quintal... - Dwaas. Dansen.
Opschieten.
Kom op, opschieten.
Je bent een stommeling. Je krijgt de strop.
- Doe jij ook mee, Norton ? - Nee, Sir.
- Kop dicht. - Stop met die waanzin.
Beseffen jullie wel waar jullie mee bezig zijn ?
- Jij ook, Adams ? - Het is uw schuld.
Dit schip kent geen lafaards, dat was uw grote fout.
U bent een laaghartige schurk. Purcell, kom hier.
- Blijf daar, Purcell. - Blijf.
- Toe dan.
Ellison, kom hier.
Ik blijf hier.
We maken 'm af.
Niet doen, sukkels.
- Laat hem los. - Hij moet dood.
- Laat hem los. - Dood.
Laat hem los. Nu meteen.
Mr. Christian, ik richt me tot u. Stop met die waanzin.
- Daar is 't te laat voor. - Denk aan mijn gezin.
Ik verkeer in een hel.
Een hel.
Waarom kunt u nu ineens wel redelijk zijn ?
Moge God ons bloed vervloeken.
- Vervloekt. - Beheers u.
- Stil of ik doorboor u. - Dood hem, Christian.
Hou je bek. Hou je bek dicht.
Ik doorboor u en daarna sla ik de hand aan mijzelf.
Kleed hem aan.
- Wat hebben jullie ? - Schoft.
- Stil. - Sla ze neer.
- Het zijn misdadigers. - Zwijg.
Hou op, Cole. Blijf daar staan.
Zwijg of ik laat je afmaken, schoft.
Als u mij doodt...
Als u mij doorboort dan kleeft mijn bloed aan uw handen...
Zwijg. We zetten ze in de boot.
We zetten ze overboord.
Kleed hem aan.
Mag ik mijn broek ?
Dan wil ik je horloge.
Kom op.
Geboefte. Verraders.
Mr. Bligh, kom hier.
U kunt iemand hier laten.
Ik beloof u dat hem niets zal overkomen.
Een van jullie moet eruit. Er is te weinig plaats.
- Mr. Fryer. - Die willen we niet.
- Mr. Fryer. - Blijf daar, of ik knal je neer.
Stelletje tuig van de richel.
Coleman, kom hier.
- Kom op, Coleman. Haast je. - Sneller.
Ik zal vermelden dat u geen deel uitmaakte van deze muiterij.
Smith, hier met die kist.
Doe maar.
In de boot.
Wat heb ik er aan zonder kaarten ?
Ik heb de kaarten nodig.
Omdraaien.
Denkt u echt dat u ze de baas bent ?
- Ik doe m'n best. - Heb ik ook gedaan.
En ik had de wet aan mijn zijde.
- Je gaat er aan, Fletcher. - Ho maar.
In de boot, Sir.
Jullie zijn nog niet van me af.
Geloof me. Dank u, Mr. Lamb.
Jij hoort ook nog van me, Adams.
- Ik zou er maar niet om wedden. - Wacht maar af.
Jullie krijgen de strop.
Duw ze af.
- Iets bij je ? - Een mes...
Duw ze af.
Pak de riemen.
Pak de riemen, dappere kerels. Pak de riemen.
William. Hier ging het toch allemaal om ? Kijk eens.
Een cadeautje voor koning George.
Vaarwel, jongens. En nooit meer terugkomen.
Zeg maar tegen mijn moeder dat ze een knappe Tahitiaanse kleinzoon heeft.
Vaarwel.
Een goeie reis. Ik hoop dat ze je opvreten, Fryer.
Norton kan je ook wel roosteren.
Slag.
Ik hoop Fletcher nog een keer te zien:
Aan de galg:
Hoe kon hij onze vriendschap zo verraden ?
Ik neem aan dat hij terugkeert naar een leven op Tahiti:
Na het inspecteren van onze voorraad,
zijn we naar Tofua gevaren,
in de hoop onze voorraad voedsel en water aan te kunnen vullen:
We worden omringd door inboorlingen,
en ik heb het gevoel dat we hier niet langer welkom zijn:
Neem mijn logboek,
en loop heel langzaam naar de sloep.
- Rustig, Mr. Cole. - Jawel, Sir.
- Nu ? - Nu.
Heel goed.
Niet lastig gaan doen. Lelijke hufter.
- Kom op, mannen. - In de boot.
Laat die ton maar.
Opschieten.
Willen jullie dit ?
Alsjeblieft.
Allemaal de boot in. Klaarmaken voor vertrek.
- Mr. Bligh. - In de boot.
Waar is Mr. Bligh ?
Laat me los.
Norton, kom terug. Dwaas.
Wat doe je ? Kom terug.
In de boot, Sir.
Laat me los.
Commandant Bligh.
Achteruit, schoft.
- Ze gaan voor je ogen. - Ga terug.
- Help hem. - Kom, Sir.
Moeder Maria.
Roei voor je leven. Gooi je kleren naar hen toe.
- Gooi je kleren overboord. - Stelletje wilden.
Roei voor je leven, anders worden we in mootjes gehakt.
Zo is 't goed. Kom op.
We gaan niet meer aan land.
Wat moeten we nou ?
We proberen Coupang te halen.
Zonder kaarten ?
Ik moet de koers uit mijn geheugen opdiepen, Mr. Fryer.
We komen ook in de buurt van de gevaarlijke Fiji-eilanden,
waar kannibalisme tot een kunstvorm is verheven.
Vandaar zetten we koers naar het Groot Barrière Rif,
over de Timor Zee naar Coupang.
De reis duurt twee maanden en we hebben voedsel en water voor een week.
Dat is de situatie, heren. Zo simpel ligt het.
We kunnen alleen maar ons best doen, nietwaar ?
Ons best doen, Smith ? Ja, maar willen we dat ook ?
Zijn jullie bereid alles te geven ?
Want ik beloof jullie alleen maar pijn en lijden.
Maar als jullie bereid zijn offers te brengen, met volle overgave,
dan kunnen we dit overleven.
Duidelijk ? Gaan jullie akkoord ?
- Jawel. - Mooi.
Mr. Fryer, afvaren.
Gereedmaken voor afvaart.
Afvaren.
Fletcher.
In deze kist zitten geschenken voor het volk van Tahiti Nui.
We hadden u niet verwacht. We hebben alles al gegeven.
We willen alleen onze vrouwen en misschien 'n paar zeelui.
Waar is commandant Bligh ? Waarom komt ie zelf niet ?
Hij is niet meer bij ons. Ik heb 't schip overgenomen.
Nee, hij is niet dood.
We hebben hem overboord gezet.
U maakt mij te schande.
U schaadt mij.
Koning George zal ons straffen voor uw misdaden.
We hebben u niets te bieden. Vertrek.
Sommige mannen willen hier wachten op een volgend schip.
Ze wilden met Bligh meegaan, maar er was geen plaats voor ze.
Zij mogen blijven, u niet.
Neem uw geschenken en vertrek.
Mag zij niet voor zichzelf kiezen ?
Waar neemt u haar mee naartoe ?
Dat weet ik niet.
Waar de Britse schepen ons niet kunnen vinden.
Neem haar mee. U krijgt ook de nodige manschappen. Ga.
- Vaarwel, Peter. - Het beste.
- Dat heb jij meer nodig dan ik. - Dank u.
Ik ga niet mee, Fletcher.
Ik heb erover nagedacht en...
Ik blijf hier.
- Kom op. - Ik wil ook blijven.
Eruit.
- Duwen. - Kom, mannen.
Ze hangen je op.
Misschien ben ik een mazzelaar.
Daar heb je ze. Daar.
Raak.
Het zijn er een heleboel. Het krioelt ervan.
Het zijn er honderden.
Daar weer een.
Wie heeft die dingen geladen ?
Nog meer musketten ?
Quint, schiet op. Kom op nou, man.
Adams is de enige die ik echt vertrouw:
Ik loop altijd met een geladen pistool,
maar waar we onze veilige plek zullen vinden, weet ik niet:
Donderdag, 11 juni:
Vanmiddag zagen we jan-van-genten en andere vogels:
En tegen zonsondergang vingen we er een:
Ons diner van de volgende dag:
Wie krijgt dit ?
Smith.
En wie krijgt dit ?
Mr. Fryer.
En wij dan ?
Op je beurt wachten, Purcell. Net als iedereen.
- We hebben al dagen niets gehad. - Ophouden, Purcell.
Ik hou helemaal niet op, Sir. Ik zal u eens wat zeggen.
- De officieren krijgen alles. - Mond dicht, Purcell.
- Ik ben net zoveel man als u. - Wat zeg je ?
- Ik ben net zoveel man als u. - Dat weet ik zo net nog niet.
Leg dat ding neer.
Ik sla je ermee voor je kop. Ga zitten.
Mr. Cole, geef hem mijn deel.
Ik ben begonnen aan een hopeloze onderneming:
Ik had afscheid genomen van alles wat ik niet meer nodig had,
maar ik heb de vrijheid gevonden:
Heb je de vrijheid gevonden ? De vrijheid ?
Je wil boete doen. Daarom heb je hem toch je kompas gegeven ?
- Ik wilde hem een kans geven. - Zodat ie ons kan pakken.
Hoe dan ? Hij zit ergens vast op een eiland.
Ik had hem musketten moeten geven.
En nu wegwezen.
Tien keer zijn we aan land geweest:
Maar we vonden alleen rotsen of vijandige bewoners
en werden bijna ontdekt door een Engels fregat:
We hebben weinig voedsel, en nog minder moreel:
- Is zijne hoogheid ook wakker ? - Mag je even uitblazen ?
Fletcher wil je spreken.
Ned, ik heb het gevonden.
"2 juli. We hebben een onbewoond eiland ontdekt."
"Het enige wat er niet was, was een ankerplaats." Perfect.
Elk marineschip heeft die kaarten.
Het is niet in kaart gebracht. Alleen de lengtegraad, 25-zuid.
Als we langs de graad varen, vinden we het vanzelf.
En zo niet ? De mannen willen een thuis. Ze hebben al eens gemuit.
Ze krijgen een thuis. Pitcairn's Island.
Ik hoop 't.
Ik ben zo zwak dat ik niet meer kan schrijven:
Groetje ouders en onze lieve dochters:
Als mijn ziel weg is,
blijft er slechts vlees achter.
Ik smeek u om dat vlees te gebruiken om anderen te redden.
Nee, Mr. Nelson. We zijn beschaafde mensen, geen wilden.
En we sterven waardig. Heb geen angst.
Sir, we willen u spreken.
Er is helemaal geen eiland.
We willen terug naar Tahiti.
En wie is dan de stuurman ?
U bent de stuurman.
Ik doe het wel.
We gaan naar Pitcairn's Island.
- Smith. - Land.
- Wat ? - Ik zie land.
Mr. Cole, hijs de vlag.
We moeten bekendmaken wie we zijn.
Ik ben luitenant William Bligh.
Een Brits marineofficier.
En ik doe aangifte van piraterij.
We hebben 't gevonden, Ned.
Ons eiland.
We hadden er zo langs kunnen varen.
We komen nooit meer van dit eiland af, hé ?
We zien Engeland nooit meer terug.
Het hof acht dat de overname van het marineschip de Bounty,
een daad was van muiterij door Christian en andere zeelieden,
en dat luitenant William Bligh, in de ogen van het hof,
op geen enkele wijze schuldig is aan deze gebeurtenis.
Zijn wijze van leiding geven in de sloep van de Bounty,
getuigt van grote moed en voorbeeldig zeemanschap.
Wilt u even naar voren komen, luitenant ?
Mijnheer.
18 jaar lang wist men niet wat er van de muiters terecht was gekomen,
tot hun eiland ontdekt werd door een Amerikaanse walvisjager.
Ze vonden een man, John Adams, negen vrouwen en 23 kinderen.
Het is onduidelijk wat er met Fletcher Christian gebeurd is.
Volgens sommigen is hij op Pitcairn's Island vermoord,
maar er doen ook verhalen de ronde dat hij veilig naar Engeland teruggekeerd is.
Zijn nakomelingen wonen nog steeds op Pitcairn's Island.
Nederlandse ondertiteling bewerkt door : Psykomonky www.ondertitels.nl